الزا در شهر کوچکی در جمهوری کالمیکیا در سواحل دریای خزر زندگی می‌کند. سال دیگری رو به پایان است، هوا سرد است و دشت با لایه نازکی از برف پوشانده شده است. وقتی همسرش که از راه ماهیگیری غیرقانونی امرار معاش می‌کند، یک شب از او می‌پرسد که در طول روز چه کار کرده، او دروغ می‌گوید. او در خانه مادرش نبوده، بلکه در ایستگاه اتوبوس بوده است. او به رفتن فکر می‌کرد؛ به اینکه فرار از وسعت بی‌انتهای دنیای کوچک و ملال‌آور خود چگونه خواهد بود. اما جرات نکرد؛ در عوض می‌ماند و بدون توجه به اینکه چه کسی او را می‌بیند، در خود فرو می‌رود. یک روز، همسرش از یک سفر دریایی خطرناک بازنمی‌گردد. می‌گویند ماهیگیر تنها زمانی بازمی‌گردد که زنی منتظرش باشد و مرغان دریایی روح‌های مفقودشدگان هستند. الزا در آغاز یک بارداری ناخواسته، بیوه و تنها، بیشتر و بیشتر در شهر پرسه می‌زند و راهی میان سنت و مدرنیته می‌جوید تا اینکه دیگر در قلمروی آشنای خود نیست.